Hamzah bin Abdoel-Moettaalib was de oom van de profeet Mohammed , hij was de zoon van zijn tante van moeders kant en was ook zijn zoogbroeder. In de islaam is geen enkele persoon superieur aan een andere door ras, familie, volk of land. Het criterium voor superioriteit is angst voor Allah , vroomheid, onderwerping en toewijding terwille van de islaam. En doordat hij deze eigenschappen bezat verkreeg hij een hoge positie. Allah heeft Hamzah begunstigd met uitmuntendheid in worstelen en zwaardvechten. Hamzah gebruikte deze talenten en zijn ervaring zo goed hij kon voor al-islaam. Hij kreeg van de profeet de naam ‘leider van de al-shoehada’ (martelaren, degenen die sterven in djihaad).

De Oproep van Tawhied (geloof in de eenheid van Allah) kwam als een voortstuwende kracht als eerste in zijn familie. Allah keerde Hamzah op een bijzondere manier tot de islaam.

Oem Soelaim was getrouwd met Malik ibn Nadar en schonk hem een zoon, Anas ibn Malik. Zij was een van de eerste Ansari-vrouwen die moslima werd. Toen zij moslima werd, was haar echtgenoot Malik kwaad op haar en verliet haar, maar zij bleef moslima. Kort daarna hoorde zij het nieuws van zijn dood en zij was nog in de bloei van haar jeugd. Zij droeg dit alles voor Allaah, met de hoop op beloning en wijdde zich aan de zorg voor haar tien jaar oude zoon Anas ibn Malik. Zij bracht hem bij de Profeet zodat hij de Profeet kon dienen (en van hem leren).

Eén van de beste, knapste, rijkste en sterkste jongemannen van Madinah kwam om haar hand vragen voordat hij moslim werd. Dit was Aboe Talhah . Veel van de jonge vrouwen van Madinah vonden hem aantrekkelijk vanwege zijn welvaart, kracht en jeugdige en knappe uiterlijk.

De Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) was voortaan alleen, daarbij nog beproefd door het verlies van twee mensen die van hem hielden en die hem steunden. Hij moest erover nadenken om te hertrouwen. Hij had inderdaad zware verantwoordelijkheden ten opzichte van zijn Gemeenschap en hij moest wel een vertrouwenspersoon in zijn huis bij zijn familie hebben.

Hij nam dus een echtgenote van een zekere leeftijd die ervaring en maturiteit had. Sawda was Mekkaanse. Dochter van Zam’a ibn Kais, ze was gehuwd geweest met As-Sukran ibn Amroe. Ze was één van de eerste vrouwen die moslim werden en ze lag aan de bron van de bekering van haar man, As-Sukran. Omwille van de vervolgingen die de gelovigen van de nieuwe godsdienst moesten ondergaan, emigreerden er sommige naar Abessinie waar de Negus, koning van het land, hen hartelijk onthaalde en hen beschermde tegen hun Mekkaanse achtervolgers, hij weigerde hen uit te leveren.

Khadija Bint Khoewaylid, bijgenaamd “Tahira” (De zuivere), was Mekkaanse van de Asad-stam.

Ze was weduwe en had drie kinderen van twee voorgaande huwelijken: - een jongen, Hind, die één van de eerste moslims werd. Hij nam ondermeer deel aan de slag bij Badr. Hij maakte deel uit van diegenen die werden gedood tijdens de Kameelslag in het begin van het kalifaat van ‘Ali;

- en twee dochters, de ene heette Hala en de andere Hind, zoals haar broer.

Bij haar huwelijk met de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) was Khadija ongeveer veertig jaar oud. Men beschreef haar als zijnde mooi. Ze verdeelde haar tijd tussen haar kinderen en haar zaken.

'Abdullah ibn 'Abbaas (radya Allahu 'anhum) heeft verhaald, hij zei: Salmaan al-Faarisie (radya Allahu 'anhu) vertelde mij: "Ik behoorde tot de inwoners van Perzië, van de inwoners van Asbahaan uit een dorp genaamd Djayyu. Mijn vader was landsheer. Hij hield heel veel van mij. De hoeveelheid liefde die hij voor mij had, had hij zelfs niet voor zijn bezit of zijn (andere) kinderen. Zijn liefde voor mij bleef stijgen totdat hij me thuis opsloot, net zoals een klein meisje opgesloten wordt. Ik was ijverig in het mazdeïsme, totdat ik de bediener van het vuur werd (degene die het vuur aansteekt), en het geen moment uit laat gaan. Ik bevond me in een toestand van onwetendheid over de zaken van de mensen, behalve over hetgeen waarin ik me bevond. Op een zekere moment begon mijn vader een pand voor zichzelf te bouwen. (Daarnaast) bezat hij een gehucht waarin wat werkzaamheden verricht moesten worden. (Op een dag) riep hij mij, en zei: "O mijn zoon, hetgeen wat je ziet aan bebouwing heeft mij van mijn gehucht afgeleid, terwijl ik daar (ook) inzicht over moet hebben.