
Umar Bin Al-Khattab (ra) was de eerste die het deed in het jaar 636. Onder zijn gezag als Khalifah hadden de legers van Islam, nadat zij de uitbreiding buiten het Arabische Schiereiland voortzetten, de poorten van Jeruzalem (Al Quds) bereikt en de stad omsingeld. Deels vanwege het immense belang – het is de locatie van Masjid-Al-Aqsa (de derde heiligste moskee in Islam) en het was de eerste Qiblah voor de Moslims – Umar (ra) zelf reisde persoonlijk naar het land en overzag de bevrijding van deze heilige stad.
De tweede was niemand anders dan Salahuddin Al-Ayubi in het jaar 1187 volgend op de barbaarse periode van verovering door de kruisvaarders vanuit Europa. Westerse historici vertellen zelf dat het bloed van de Moslims tot kniehoogte vloeide door de straten van Jeruzalem toen de kruisvaarders de stad overschreden en plunderden. Maar het was uiteindelijk Salahudin die de verschillende Moslimgebieden aanspoorde om te verenigen tot één leger en onder één leider, welke zich zou verzetten tegen de kruisvaarders en ze uiteindelijk zou verdrijven uit het heilige land, haar bevrijdend en in dit proces ook Masjid Al-Aqsa en het gebied terug zou brengen onder heerschappij van de Islamitische staat.
Islamitisch Cultuur


Inzake de verplichting tot het benoemen van een Khalifa zeggen ook andere geleerden het volgende:






